Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

Λόγος Απειλή - Ήμουν εκεί ..!


Πέθαναν όμορφες στιγμές και γεννήθηκαν αναμνήσεις ήμουν εκεί και ήσουν εκεί θα μου λείψεις είμαι απ’ τους τύπους που ότι αισθάνονται το λένε όταν γελάν γελάν με πάθος μα όταν πονάνε κλαίνε.
Ήσουνα δίπλα στις στιγμές που τα είδα σκούρα θυμάμαι όπως και όνειρα που πέταξαν πριν μάθω που πάνε σαν πέτρα μέσα στο γιαλό πήγα να χάσω τον Χρήστο ανοίγω πάλι το παράθυρο να φύγω δεν με βρίσκω σε δωμάτια που πέθαναν εικόνες τι να λένε είναι άθλια χιτώνες δεν καλύπτουν ούτε πνίγουν την ντροπή ποια και οι κανόνες φέρνουν την ανατροπή χάνω την μπάλα και ας μην μπορώ να φέρω βόλτα την ζωή μου θέλω κι άλλα να γεμίσω με εμπειρίες την σάκα έχω καιρό που ξες σταμάτησα να παίρνω στην πλάκα κάθε λεπτό ότι με αγάπησε το έχω για θεό μου ψάχνω ακόμα μες σε δρόμους για να βρω το εγώ μου μα έχω χάσει την πυξίδα σκιεγραφώ το μονοπάτι μου ανάλογα με αυτά που έχω ακούσει και ότι είδα στην πορεία πέρασαν όμορφες ημέρες μα και άλλες που πνιγήκαν μέσα στην κακοκαιρία.


12ος πιθηκος-Η Εξομολογηση

Greek hip hop!


Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012

12ος πιθηκος- Κανονες


Κανόνας πρώτος, ζούμε μόνο μια φόρα γι αυτό κοίτα τα χείλη σου να ναι χαμογελαστά, να ζεις την κάθε σου στιγμή, το κάθε σου λεπτό και όταν θα σου χαρίζουν κάτι ρε να λες ευχαριστώ. 
Κανόνας δεύτερος, κανέναν δεν αξίζει να μιμησε να είσαι ότι νιώθεις και να μην γελοιοποίησε μην ακολουθείς μόδες είναι ρόδες που γυρνάνε αν δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε δεν ξέρουμε που πάμε..
 Τρίτος κανόνας και άκουσε τον καλά, μην το σκεφτείς πότε σε φιλο σου να παίξεις πουστιά, γιατί γνωστοί είναι πολλοί μα φίλοι λίγοι τελικά όσο μεγαλώνω μου το θυμίζουνε καθημερινα.
 Τεταρτος κανονας και αφορα τα λεφτα, ολοι τα θελουν τα ζηταν τα πουστικα ειναι γλυκα μα κοιτα μην πουλησεις τα ονειρα σου γι αυτα γιατι μετα θα κλαψεις πικρα και θα ναι αργα..
 Πεμπτος κανονας και απ τους πιο σημαντικους η οικογενεια σου ειναι πανω απ ολα ρε μ'ακους? Το αλφα και το ωμεγα αγαπη που δεν συγκρινετε το αιμα νερο δεν γινετε.
 Ετσι κανονας νουμερο εξi, μην αφησεις κανεναν με συναισθηματα να παιξει, αν πισωπλατα σε χτυπησουν να σφιξεις τα δοντια σου και γαμησε τους ολους να πατας παντα στα ποδια σου.
 Εβδομος κανονας υγεια πανω απ ολα ολοι κρεπαλιαζουμε το ξερω ρε ξεκολλα, τι να κανεις, το κεφαλι πρεπει να γεμησει μην φερεσαι σαρκικα η ψυχη μονο θα ανθισει. 
Οκτω ομως σε θελω προσεχτικο μεινε μακρυα απ το πιο πουστικο ναρκωτικο, αν εισαι εμπορος ηρωινης απλα θα σου το πω ευχομαι οταν πεθανεις να μην αντικρισεις θεο. 
Νουμερο εννια μην την ρωτησεις γιατι δεν ειναι κοντα σου τωρα την βλεπεις και γυρναν τα σοθικα σου να της πεις σε ποιον σατανα πουλησες τα ονειρα σου? Σε ποια κολαση τωρα λιωνει η καρδια σου ? Στασου ενα λεπτο, μην με πεις κομπλεξικο, εχω μαθει να πιστευω στους ανθρωπους να αγαπω παρολo αυτα ειμαι εδω και δεν ξεχνω τον κανονα νουμερο δεκα, ποτε μην εμπιστευεσαι γυναικα...

Εξταση team tsakos-Στιγμες


Bose
Απ' τους αιώνες των αιώνων εύχομαι να πω, να πω είναι σαν σκέψεις απογόνων γεύεται και σαν ποτό είναι τα πάντα όλων των χρόνων οι αναμνήσεις, το μυαλό είμαι αυτό που συμφωνούσα πάντα να διηγηθώ ήμασταν πιτσιρικάδες που διασκέδαζαν πάντα με μπελάδες τότε όλοι ένας και ένας δυο ομάδες πέρασαν αυτά τα χρόνια και μου φαίνονται βδομάδες και όπως πέφτουνε οι χάνδρες τα παιδιά γίνανε άνδρες. Καθώς τρέχει το μυαλό μου στα παλιά θα έχω να θυμάμαι πως φορούσα με μονό εμείς φαρδιά, μανουρες με το <<τι κοιτάς?>> κάκια βραδιά και οι μεγάλοι λέγανε << γιατί είναι έτσι τα παιδιά?>> . ΜΑ μην χαλιεσαι που εγώ χάθηκα για σένα, δεν με εμποδίζει τίποτα όσο θα είσαι εκεί για μένα, δίνανε μπουνιές μόνο αυτοί που ήταν ένα και όσοι δεν ήταν ένα τις τρωγαν απ' τον καθένα.

Stoic
Θυμάμαι μια πλατεία γεμάτη από φωνές. Θυμάμαι την γειτονιά,τους δρόμους που κάποιοι  ξεχνάνε, θυμάμαι το γέλιο κ' το κλάμα, τις αγκαλιές. Θυμάσαι? Εύχομαι να περνάς καλά όπου και να 'σαι. Θυμάμαι με τα αδέρφια μου να φτιάχνουμε καλύβες με αθώα κοριτσάκια που τώρα την είδα DIVES με τα γόνατα γδαρμένα, κεφάλια ανοιγμένα, τα ρούχα μας σκισμένα  τότε όλοι ήμασταν ένα! Παιδικές χαρές, αποβολές, στιγμές πολλές μα δεν γυρνάει το χθες, θυμάμαι το πρώτο τσιγάρο και τις κοπάνες, πετροπόλεμος στα βουναλάκια , μπάλα στις αλάνες. Η λέξη -φίλος- σήμαινε αδερφός , το 2011 ο φίλος είναι εχθρός σαφώς τα πράγματα όμως έχουν αλλάξει είμαστε άλλοι μαθητές όμως μέσα στην ίδια τάξη.

Τα παιδικά μας χρόνια πάντα θα μας θυμίζουν τα όνειρα που κάναμε παλιά.
 Στιγμές ,φωτογραφίες, πρόσωπα, εμπειρίες, ανθρώπους που αγαπήσαμε πραγματικά.      x2

Liakos ze
Θυμάμαι εικόνες που παίζαμε πιτσιρίκια, μπάλα σε γειτονιές, αλητείες, τσιγαριλίκια, εικόνες που τρέχαμε σαν τους διαβόλους, ανέμελοι, ξέγνοιαστοι σε πλατείες και σε δρόμους. Θυμάμαι σκηνικά που ψειρίζαμε κορόμηλα σκαρφαλωμένοι πάνω σε δέντρα , όλα ήταν ρόδινα, στην πλάτη πίσω φυσοκαλαμα μας στην τσάντα τα εφόδια στην ζούλα οι καρφίτσες για χτυπήματα επώδυνα. Από πιτσιρικάδες τον αδερφό μου κοντά , δεν τον άφηνα να φύγει ούτε στιγμή πιο μακριά.Μέτα Ομάδες στα παγκάκια παίζαμε τζάφα χαρτάκια, κυλιόμασταν στα χώματα, χαλίκια και χορτάρια. Θυμάμαι καταστάσεις άσχημες , τρομακτικές εμείς παίζαμε με μπίλιες κάποιοι άλλοι με μυτιές. Πιο κάτω οι μανάδες με παιδάκια αγκαλιά να βλέπουνε τα έκτροπα που είδαμε παιδιά.

Spec

 Τα παιδικά μου χρόνια όταν απ' το σχολείο γυρνούσα στα σκαλοπάτια του σπιτιού μου την τσάντα πάντα πετούσα, ψαχνόμασταν θυμάμαι γειτονιά γειτονιά και το βράδυ στις οικοδομές κλεβαμε τα μπετά για να φτιάξουμε σπιτάκια και τέρματα στις αλάνες , μόλις νύχτωνε απ' τα  μπαλκόνια βγαίναν οι μάνες να μας μαζέψουν , να κάνουμε μπάνιο και για να φάμε αλλά ακόμα βρωμάμε  και από παιχνίδι πεινάμε. Θυμάμαι ανάμεσα μας δεν υπήρχανε ζηλιες, τα απογεύματα στο δρόμο πάντα παίζαμε μπίλιες. Κολλουσαμε στιγμές σε άλμπουμ ποδοσφαιρικά πέρασαν χρόνια πολλά... Κλεβαμε κούτες παγωτά και οι γονείς μου με έβαζαν τιμωρία και απ' το τζάμι έβλεπα τα παιδιά στην γωνία, αναμνήσεις παλιές, στιγμές μαγικές και τι δεν θα έδινα τώρα να ξανά ζούσα στο χθες.

Tsakos
Και τι δεν θα έδινα να γύρναγα λίγο τον χρόνο πίσω να με άφηνες να ζήσω, να σε αγαπήσω.Να ήμουνα ο ήρωας σου, να σε βοηθήσω είμαι εδώ για σένα τα παλιά να σου θυμίσω. Θυμάσαι? Εγώ θυμάμαι! Άμα θυμάσαι τα παλιά δεν τα ξεχνάμε. Τριγυρνουσαμε και τώρα τριγυρναμε αυτά όμως που ζήσαμε στο νου μας τα κρατάμε. Κάτω στο ποτάμι που ψηναμε για να φάμε, μπάνιο, ιστορίες πολλές μανουρες, θυμάμαι,  εικόνες που περνάνε στο μυαλό μου όταν κοιμάμαι , τα χρόνια περνάνε, γέρναμε για αυτό γυρνάμε πίσω, στιγμές που πέρασα δεν θα τις ξανά ζήσω, ΛΑΘΟΣ άτομα αγάπησα. Δεν θα ξανά αγαπήσω, σε χαρτάκια τυπωμένα του μυαλού μου τα στιχάκια αφιερωμένο σε όλα τα παλιά τα φιλαράκια!


Τα παιδικά μας χρόνια πάντα θα μας θυμίζουν τα όνειρα που κάναμε παλιά.
 Στιγμές ,φωτογραφίες, πρόσωπα, εμπειρίες, ανθρώπους που αγαπήσαμε πραγματικά.      x2






Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2012

Εξωκοσμικος- Να 'στε καλα!


Και, φίλοι μου πραγματικά σας αγαπώ και ο,τι θέλετε θα είμαι πάντα δίπλα σας εδώ μα όσοι δεν με θέλετε και θέλετε κακό να πάθω να 'στε καλά στα αρχίδια μου σας γράφω.
Για σας που με είχατε δήθεν μες στην καρδία  μα στην πρώτη ευκαιρία μου κάνατε την πουστιά, μάλλον έπρεπε να μάθω, να 'στε καλά στα αρχίδια μου σας γράφω .
Για γκόμενες που τότε σνόμπαραν τον Μανωλο και όταν έγινε  mc του δίνανε μέχρι και κώλο, κοπελιές εγώ αυτά τα καταγράφω, να 'στε καλά στα αρχίδια μου σας γράφω.
Για σένα  mc που τότε με απειλούσε και όπου μ' έβρισκες μου 'χες πει πως θα με γαμουσες θα μου 'σπαγες τα μούτρα και θα μ' έστελνε στο τάφο, να 'σαι καλά στα αρχίδια μου σε γράφω.
Για σένα που 'θελες να με πλακώσεις στα χαστούκια και έξω απ' το Μενίδι  με ψαχνές μαζί με 10 ντουκια, γελάω με το σκηνικό όταν το περιγράφω, να 'σαι καλά στα αρχίδια μου σε γράφω.
Για σένα που μου γαμισες μια γκόμενα παλιά και ως γνωστόν είχες καυλί γύρω στα οκτώ εκατοστά, αδερφέ είμαι καλά στο υπογράφω, να 'σαι καλά στα αρχίδια μου σε γράφω.
Τους στρατιωτικούς που απέναντι μου ήταν κομπλέ, εύχομαι να είναι πάντα τίμιοι και κυριλέ, όσο για τους μονιμαδες που μου σκισανε τον πάτο, να 'στε καλά, στα αρχίδια μου σας γράφω.
Για σας που με γλύφατε όπου με είχατε δει και από πίσω με κραζατε απ' το βράδυ ως το πρωί, συνεχίστε ζουζουνια μου να μου σκάβεται τον λακο, να 'στε καλά στα αρχίδια μου σας γράφω.
Για σένα μωρό μου που αγάπησα αληθινά και μου γαμησες  τη ψυχολογία κανονικά πίνω απόψε στην υγεία σου και άσπρο πάτο, να 'σαι καλά, στα αρχίδια μου σε γράφω.
Ναι,ναι και στην τελική, όλοι εσείς, είτε γκόμενες είτε εχθροί είτε mcS, γραφτέ με και εσείς, στο κάτω κάτω, όπως και εγώ, στα αρχίδια μου σας γράφω.
Ναι ναι ρε ναι ναι ναι ναι ναι ναι ναι και όσοι δεν χωράτε στα δικά μου παλικάρια , υπάρχει χώρος στου end game τα παπαρια.

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Hip hop (τροπος εκφρασης;)


Εξωκοσμικος- Κοιτα να αλλαξεις!


Έμαθα ότι οι πιο άσχημες ψυχές
κρύβονται πάντα στα πιο ωραία περιτυλίγματα
και κάνουν τις κατάρες να μοιάζουν σαν ευχές
που στη σιωπή τους οι κραυγές ακούγονται σαν βήματα
έμαθα πως υπάρχουν γύρω κάποιοι άγγελοι
μα πίσω από τα πανέμορφα τους φωτοστέφανα
κρύβεται μόνο ο φθόνος και η απάτη
και έχουν το μυαλό τους μόνο για να πλάθουν ψέμματα
γλυκιά μου πίσω απ’ το χαμόγελο σου που λάμπει
και που συχνά αμέριμνος κάθομαι και χαζεύω
ξέρω πως από πίσω κρύβεται μόνο σκοτάδι
μα να χαθώ μέσα στα σκοτάδια σου δε γυρεύω
κι όταν θα νιώσω πως με τύφλωσε μια λάμψη
θα ξέρω πως απλά κάπου το φως μου θα ‘χεις κρύψει
κι ειλικρινά λυπάμαι που μ’ έχουν κεράσει
χιλιάδες ψεύτικες χαρές δάκρυα μα και θλίψη
λυπάμαι που η αλήτικη ψυχή μου εχει μάθει
να ζει να αγαπά να μη φοβάται όμως να σέβεται
η αγάπη είναι κάτι που οι καρδιές γεννάνε
μα γίνεται κατάρα όταν απ’ το μίσος κλέβεται
και ας ξέρεις που είμαι να μη με βρεις
το ποιος ήταν στα αλήθεια ο κακός νομίζω φαίνεται
η καρδιά μου για όσους αγαπώ είναι νερό
για τους εχθρούς μου είναι φωτιά και όποιος παίξει καίγεται
για τους εχθρούς μου είναι φωτιά και όποιος παίξει καίγεται.
Ξέρεις κάτι ο άνθρωπος μαθαίνει από τα λάθη
μα άμα δεν τα διορθώσει οι ρόλοι θα αντιστρέφονται
είμαι άντρας κι η διαφορά του άντρα από το αντράκι
ο άντρας δακρύζει το αντράκι μονάχα κλαίγεται
μα η ψυχή μου παραμένει παιδική
και ας είναι το μυαλό μου πάντα ψύχραιμο και ώριμο
κι αφού είμαι άντρας στο μυαλό μα στην ψυχή παιδί
όσο κι αν είναι δύσκολο θα κυνηγάω το όνειρο
έμαθα ότι τα πιο όμορφα φιλιά
έχουνε πάντα μέσα τους ένα βαθύ μυστήριο
και όταν νιώσεις την πιο σφιχτή αγκαλιά
αυτός που σ’ αγκαλιάζει ίσως στάζει δηλητήριο
τα παραμύθια δεν είναι σαν την ζωή
γιατί οι νεράιδες και οι πρίγκιπες που γνώρισες κι αγάπησες
οι πρίγκιπες γίνονται βάτραχοι μ’ ένα φιλί
κι οι πιο γλυκές νεράιδες οι πιο άσχημες μάγισσες
κι οι πιο γλυκές νεράιδες οι πιο άσχημες μάγισσες.
Και ας ξέρεις που είμαι να μην με ψάξεις
σου δίνω μια συμβουλή κοίτα να αλλάξεις
να μη σκεφτείς κάποιο γράμμα να μου γράψεις
σου δίνω μια συμβουλή κοίτα να αλλάξεις
για όσα μέσα στην ψυχή μου έχω δεμένα
σου δίνω μια συμβουλή κοίτα να αλλάξεις
κι αφού είπες οτι έμαθες τόσα πολλά από ‘μένα
σου δίνω μια συμβουλή κοίτα να αλλάξεις.
Και ας ξέρεις που είμαι να μην με ψάξεις
σου δίνω μια συμβουλή κοίτα να αλλάξεις
να μη σκεφτείς κάποιο γράμμα να μου γράψεις
σου δίνω μια συμβουλή κοίτα να αλλάξεις
για όσα μέσα στην ψυχή μου έχω δεμένα
σου δίνω μια συμβουλή κοίτα να αλλάξεις
κι αφού είπες οτι έμαθες τόσα πολλά από ‘μένα
σου δίνω μια συμβουλή κοίτα να αλλάξεις.

Vor.As- Οτι εχουμε ειμαστε εμεις.!


Ό,τι σου λένε μην το πιστεύεις
Δεν θα σου δώσουν αυτά που γυρεύεις
Κανείς δεν παίρνει αυτά που πρέπει να πάρει
Ό,τι έχουμε είμαστε εμείς,πάρ'το χαμπάρι. x2

Ό,τι έχουμε είμαστε εμείς και αυτό δεν αλλάζει

Το συνήθισα,πλέον ναι,δεν με τρομάζει
Μην περιμένεις θαύματα να σωθείς,όχι
Εδώ τη μοίρα μας την γράφουμε εμείς,ναι
Για αυτό και πάνω μας όλο το πλάνο μας
Για αυτό θέλει φωνή,γ**ω το κράτος σας
Θέλει αντίδραση και φανατισμό,ναι
Και εσύ λυπάσαι για έναν μπάτσο νεκρό,ε;

Και τι να λέει huh? Όλα είναι άδικα

Και τους βολεύει να πιστεύεις είναι μάταια
Κάθε προσπάθεια για κάτι αλλιώτικο
Είναι σκληρό πολύ της μάζας το ναρκωτικό
Εμείς το φτιάχνουμε λοιπόν κάθε όνειρό μας
Για όσους έχουνε θεό,δεν έχουμε το θεό μας
Δεν υπολογίζω σε καμιά προσευχή
Τα πόδια μου γερά,ναι,πατάνε στην γη

Η αλήθεια γυμνή,αν έχεις μάτια ανοιχτά

Δεν θα την την δεις στο δελτίο των 9,μπα
Το'χω δει ότι μπορεί να συμβεί
Θέλει γροθιά υψωμένη και φωνή δυνατή
Γιατί η εποχή σκληρή,όσο είσαι και εσύ
Όταν μυρίζει μάχη,φόρα την παραλλαγή
Νώντα αδερφή καλή διαμονή
Μιχάλη,Αλέξη το χώμα σας ελαφρύ

Ό,τι σου λένε μην το πιστεύεις

Δεν θα σου δώσουν αυτά που γυρεύεις
Κανείς δεν παίρνει αυτά που πρέπει να πάρει
Ό,τι έχουμε είμαστε εμείς,πάρ'το χαμπάρι. x2

Από παιδί σε ταϊζουν σκατά

Από το σχολείο σε ετοιμάζουν για ένα σάπιο μετά,κρίμα
Δεν είναι αστείο,όχι,είναι γελοίο
Πόσα πρόβατα μπορεί να γεννήσει το ίδιο βιβλίο

Μα πιστεύω στους ανθρώπους,πιστεύω για αυτούς

Μα δεν πιστεύω εκκλησίες,μεσσίες,σταυρούς
Φτάνει να βρεις τον εαυτό σου
Η καρδιά και ο νους
Μάθε να είσαι άνθρωπος και δεν έχεις ανάγκη θεούς

Δεν έχω λόγο να πιστέψω στους πολιτικούς

Ποτέ δεν τους συμπάθησα,δεν με έπεισαν τα λόγια τους
Εχθροί μου και ό,τι γίνει
Μπουκάλι και βενζίνη,η μόνη αντίδραση,που έχει απομείνει

Στης αμαρτίας το καζάνι όλοι βράζουν

Διεφθαρμένοι μπάτσοι πάντα κόμπλεξ βγάζουν
Μα εμείς πάντα κουκούλα,κινούμαστε στην ζούλα
Για να αποφύγουμε τα δόντια του αστικού μπαμπούλα

Δεν έχω αυτιά για σε,πολιτικέ

Τόσα λόγια,μα είναι λες και δεν μίλησες ποτέ,ρε
Μη σε κοιμίζουν τα παραμύθια τους
Είναι όσα ψεύτικα,όσο η αλήθεια τους

Διεκδίκησε και μην ζητάς,πια δεν αρκεί να κοιτάς

Ο πλανήτης είναι το μόνο που δεν γυρνάς
Είναι θέμα ψυχής και φωνής,δεν στο μαθαίνει κανείς
Φίλοι,αδέρφια,γονείς,ό,τι έχουμε είμαστε εμείς

Ό,τι σου λένε μην το πιστεύεις

Δεν θα σου δώσουν αυτά που γυρεύεις
Κανείς δεν παίρνει αυτά που πρέπει να πάρει
Ό,τι έχουμε είμαστε εμείς,πάρ'το χαμπάρι. x2

Ασαρκος- Ειναι μυστηρια η χωρα των δακρυων!


Κάθε φορά που χάνομαι.. μέσα σε σκέψεις… τρελαίνομαι..
Όχι πως με ενοχλεί… όχι…
Απλά στο χαρτί ξεσπάω…

Δεν είναι ωραία, γελάω σπάνια τελευταία…
Δεν κοιμάμαι καλά
Δεν έχω να σου πω τα νέα μου
Έχω χαθεί με την παρέα μου..
Και νιώθω κάπως, νιώθω πάγος να σπάσω περιμένω πάντως
Είναι μυστήρια η χώρα των δακρύων
Την επισκέπτομαι αυτό είναι δικό μου μείον
Κάτι γίνεται, καθυστερώ και χάνω πτήσεις
Κι άθελά μου στήνω την αγάπη στις αφήξεις
Κλείνομαι στον εαυτό μου, στην απομόνωση
Μαζεύω στην καρδιά μου δυνάμεις για μεταμόρφωση
Έμαθα να δίνω την αγάπη μην φοβάσαι εκεί θα είμαι αν με χρειαστείς να το θυμάσαι…

Δεν υποκρίθηκα ποτέ δεν παίζω ρόλους
Δεν παίζω με συναισθήματα και έχω λόγους
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους και σβήνω φόβους
Δεν υποκρίθηκα ποτέ να το θυμάσαι
Θα μείνω δίπλα σου φτάνει κοντά μου να ‘σαι
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους για να μην φοβάσαι

Αφήνω τόπο σ’αγαπώ στην άκρη μεγάλωσα με αξίες
Όσοι με θέλουνε και δίνουν αγάπη κάθονται δίπλα μου για να περάσουμε δυσκολίες
Να μαζέψουμε δυνάμεις, να πεθάνουν οι φοβίες
Γυρεύω έρωτα, καυτές αγκαλιές, φιλιά…
Μην μου γαμάτε την καρδιά είμαι παιδί ακόμα
Οι φίλοι μου που νοιάζονται αληθινά είναι λίγοι κι έχω χαρεί μαζί τους κάθε πιώμα
Κάθε βόλτα στην Αθήνα, κάθε γκολ, κάθε ρίμα κάθε συμβουλή που πήρα κι έδωσα σε κάθε βήμα
Είμαι ο Χρήστος κι εγώ τα λέω χύμα κι αν με προδώσατε, σκεφτείτε το είναι κρίμα

Δεν υποκρίθηκα ποτέ δεν παίζω ρόλους
Δεν παίζω με συναισθήματα και έχω λόγους
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους και σβήνω φόβους
Δεν υποκρίθηκα ποτέ να το θυμάσαι
Θα μείνω δίπλα σου φτάνει κοντά μου να ‘σαι
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους για να μην φοβάσαι

Έχω την εντύπωση ότι κάποιοι δεν με σέβονται σαν άνθρωπο
Άσε τους βήτα πεις και τον άσαρκο
Έχουν την έννοια οικογένεια σημαία
Όχι την πατρίδα μου γαμώ την νεολαία
Που έχει χαθεί σε διευθύνσεις ηλεκτρονικές
Ανθρώπινες φαγωμένες μηχανές καταντήσατε
Ό,τι σιχαθήκατε γίνατε…
Κάπου χαθήκατε τον γυρισμό δεν βρήκατε
Αναρωτιέμαι πρέπει να στεναχωριέμαι;
Έχω πληγές από σας και δεν ξεχνιέμαι
Μωρό μου χάθηκες, φίλε μου χάθηκες…
Ό,τι νιώθω γράφω συγνώμη μα δεν κρατιέμαι

«αυτό το κομμάτι, ηχογραφήθηκε σε δύσκολες ημέρες… ξέρω ποιοι άνθρωπο είναι δίπλα μου, τους σέβομαι, τους αγαπώ τους εκτιμώ και αυτοί επίσης… οι υπόλοιποι πούλο…»

Δεν υποκρίθηκα ποτέ δεν παίζω ρόλους
Δεν παίζω με συναισθήματα και έχω λόγους
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους και σβήνω φόβους
Δεν υποκρίθηκα ποτέ να το θυμάσαι
Θα μείνω δίπλα σου φτάνει κοντά μου να ‘σαι
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους για να μην φοβάσαι...

Ladose-Μην χαλιεσαι πλεον.


Ακόμα και αν μα χώρισες με την κοπελιά
μετά από κάτι μήνες, κι συ δεν βγάζεις μιλιά
μην το ρίχνεις στο ποτό
μην καπνίζεις σαν πούστης
ακόμα και αν σε κάποιον άλλον έμαθες ότι είναι ο νους της
συγκροτήσου και αν χρειαστεί αυτοχαστουκίσου
η ζωή είναι μπροστά και λέει κάνε με δική σου!

Με γέλιο και με χαμόγελο ρε σε θέλω

δυσκολίες για να προσπερνάς όπως ο Μαριτσέλο

LADOSE ήχος αντικαταθλιπτικός

η ζωή είναι μικρή και εσύ ακόμα είσαι μικρός
για να χαλιέσαι και για βλακείες να στεναχωριέσαι
δεν είναι όλα ρόδινα αν αυτό αναρωτιέσαι

Ρε συ τα δύσκολατα ζόρια είναι αλλού

και δεν τα λέω γιατί είναι εκτός του κλίματος του κομματιού
μα αν τα δεις κόβω το κεφάλι μου πως θα πεις
πως για μικροπροβλήματα δεν αξίζει να δυστυχείς
γιατί δες η ζωή γεμάτη αναποδιές είναι
και όλοι πρόθυμοι να σου βάλουν τρικλοποδιές
μείνε όρθιος, μείνε κεφάτος και ορεξάτος
και θα δεις αύριο ο ήλιος θα ανατείλει πιο γαμάτος!
Μπήκες;
Όλοι φάγαμε και τρώμε φρίκες
όλοι πακετωθήκαμε όλοι μας φάγαμε ήττες
αν η ζωή μπάζει νερά απλά μπάλωσε τις τρύπες
και μην χαλιέσαι μάγκα μου για χίλιες δύο πίπες.

Χαλιέσαι;

Μάλλον, επειδή δεν παίζει φράγκο μες στην τσέπη
Και ούτε τρόπο να σου επιτρέπει
Έστω ένα πακέτο τσιγάρα να αγοράσεις
Παρόλα, αυτά θες μόνο καλά να περάσεις
Να ξεχαστείς από την σκέψη του δεν έχω δουλειά
Να ξεχαστείς από το πρόβλημα που λέγεται μαμά!
Γιατί, κάθε μέρα κλαίει τη μοίρα της η κακομοίρα
Και εσύ τις Κυριακές ξυπνάς όμως Δευτέρα!

Και τη να λέει δεν σου καίγεται καρφί και ο κόσμος τρέχει

Και εσύ με κλασικούς αργούς ρυθμούς και πέρα βρέχει
Έτσι όπως πας. μονάχα φούμαρα πουλάς
Δεν είσαι εσύ τυπάς να δεσμευτείς μην το ξεχνάς
Απλά πάρε τηλέφωνο δυο φίλους για μια τσάρκα
Πηγαίνετε στο λιμάνι, πιέστε μπύρες σε μια βάρκα
και σταμάτα να σκέφτεσαι αρνητικά και τώρα
Ξεκόλλα ρε χαμένε γιατί τώρα αρχίζουν όλα!

Σκάσε ένα χαμόγελο και σκέψου θετικά

Μην σκέφτεσαι χαζά ζήσετην φάση χαλαρά
Τα προβλήματα άστα στην άκρη πέρνα πιο καλά
Και άσε πίσω σου τον καθημερινό σπιτικό σαματά
Ζήσε το τώρα και άσε το μετά και χαμογέλα
Κάνε μία βόλτα ίσως βρεις καμία κοπέλα
Να περνάς την ώρα σου να ξεχαστείς και λιγουλάκι
Γιατί, η κάθε νέα μέρα είναι πιο γαμάτη.

Μην χαλιέσαι πλέον για όλα τα προβλήματα

σου βγες μια βόλτα και άστα όλα αυτά
Μες στην υγειά σου
Βγες και μη σε νοιάζει γιατί ρε
Στα αυτά σου όλα γράψ' τα
Και μην αγχώνεσαι ναι,
και έλα ξεκόλλα.

Αν με δεις να περπατώ στον δρόμο θα ‘ναι θαύμα

Αραχτός στο σπίτι και ασχολούμαι με ένα πράμα
Μουσική ή άμα θες πες το και ταμπαντούμπα
Το ζήτημα είναι ότι σ'αυτό πέφτω με τα μούτρα
Και μην μου την λες για αυτό το θέμα
Μην μου την σπας
Έτσι, χαλαρώνω εγώ, εσύ γιατί χολοσκάς;
Άραξε πίσω στον καναπέ και χαλάρωσε
Διώξε από μέσα σου ό,τι την καρδιά σου πάγωσε
Και άσε μας να σε πάμε εμείς σε μέρη που δεν έχεις πάει
Μιλάω για κάπου κοντά, μην φανταστείς Χαβάη
Κλείσε τα μάτια σου είναι πιο εύκολο έτσι να αφεθείς
Και αν δεν μπορείς είμαστε εμείς εδώ να δεις πώς γίνεται
Σε αυτό ο οργανισμός δεν αμύνεται
Να ταξιδεύει όπου θέλει αφήνεται
Εκεί που ο κόσμος κάτω από τα beats χορεύει,
Και το αίμα έχει στο κεφάλι ανέβει
Από τις sexy κοπελιές και την πολύ καλοπέραση
Εκεί που trendy άτομα δεν έχουν πέραση
Εκεί που κακία δεν υπάρχει ολόγυρα
Και όταν ξυπνάς βγαίνουν αληθινά τα όνειρα

Και αν έξω βρέχει και σκατά καιρό έχει

Στα αρχίδια σου σε θέλω τύπο που μέσα στη βροχή τρελός τρέχει
Δεν έχεις μία τράβα πιες τα και ρίξ' του πιστόλι
Δεν παίζει πρόβλημα εκτός, άμα σε ψάχνουν όλοι
Οι καταστηματάρχες, οι barman και η Mηχαλού
Μπροστά στα μαλλιοκέφαλα σου; κουρέψε τα και άστα φλου
ΟΛΑ!!
Μπροστά σε ένα καρό μαθήματα φόλα
Από αύριο ξεκινάω διάβασμα ξεκόλλα!
Τράκαρες το αμάξι σου; λύση πάρε ποδήλατο
Εγώ στη θέση σου πίνω και στην πόλη κωπηλατώ
Κλείνω τα μάτια μου και είμαι άρχοντας
Διαγράφω το λαβύρινθο με τίτλο πάνω του Χρήστο ψάχνοντας
Το βρήκα αραχτό cool high seniorita
Να χλεβάζει τους μπάτσους και να τους λέει ήττα!
Σ΄άρεσε ψηλέ;
Και μένα κάπου ο νους μου σάλεψε
Καλύτερα από αυτούς
Που με δείχνουν και λένε χάζεψε!

Μην χαλιέσαι πλέον για όλα τα προβλήματα

σου βγες μια βόλτα και άστα όλα αυτά
Μες στην υγειά σου
Βγες και μη σε νοιάζει γιατί ρε
Στα αυτά σου όλα γράψ' τα
Και μην αγχώνεσαι ναι,
και έλα ξεκόλλα.

Απλα ειναι απιστευτο το  τραγουδι και μετρανε πολυ οι στιχοι ... 
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ!

Active member-Φυλακας αγγελος!


Σ’ έχω δει στα πιο παράξενα και όμορφα μέρη
όπου κρατούσα μικρόφωνο βρισκόσουν εκεί
με ένα τσιγάρο ή μ’ ένα ποτήρι στο χέρι
κάπου στο βάθος μακριά από τη σκηνή
σ’ είδα χειμώνα σ’ ένα χώρο ζεστό μικρό
και καλοκαίρι σε φευγάτο νησί
σ’ είδα σε γήπεδο σε κάποιο μακρινό χωριό
και στην Αθήνα σε μεγάλο μαγαζί.
Σ’ είδα κι αλλού με κόσμο πολύ στριμωγμένο
και σε μέρος που ήμασταν εμείς κι εμείς
σ’ είδα να γελάς και άλλοτε θυμωμένο
και γούσταρα λόγω τιμής
σ’ έχω ακούσει δυνατά να τραγουδάς και να φωνάζεις
να τα κάνεις τριγύρω σου κομμάτια
σ’ έχω πιάσει για ώρα προσεκτικά να κοιτάζεις
τα ‘χουμε πει τόσες φορές με τα μάτια.
Σ’ είδα να μου χτυπάς την πλάτη και να φεύγεις
να δακρύζεις και το κεφάλι να σκύβεις
σ’ έψαχνα κάπου στο φως, αλλά κι εσύ τ’ αποφεύγεις
στην αρχή μου φαινόταν πως κι εσύ κάτι κρύβεις
με την πάρτη σου που λες είχαν πολλοί τρελαθεί
σ’ είχαν περάσει για χαμένο ή ασφαλίτη
τώρα ξέρω το Low Bap όπου βρεθεί
έχει ένα φύλακα άγγελο αλήτη.
Ρε, δε με νοιάζει από πού ‘ρθες σου λέω
κι εμείς εδώ είμαστε περαστικοί
στον ουρανό ν’ ανέβω και να τα λέω
πάω στοίχημα πως θα ‘σαι και εκεί
Ρε, δε με νοιάζει ποιος σ’ έστειλε, τι θες
ούτε αν είσαι από άλλο πλανήτη,
εδώ χρωστάμε λύπες και χαρές
σ’ ένα φύλακα άγγελο αλήτη.
Δε σ’ έχω πιάσει πάνω απ’ άλλους να θέλεις ν’ ακουστείς,
όμως μαντεύω πως καλά με τα λόγια θα τα πας
δεν αγριεύεις χωρίς λόγο κι αν πιαστείς
τότε κουλάρεις ξανά και στο τοίχο ακουμπάς
υποψιάζομαι περίπου ποιο τραγούδι γουστάρεις
και νιώθω πως ακούς πάντα τ’ “Ονειρολόγιο”,
ωραία, ακόμα ένας τρελός ταξιδιάρης
που είν’ η ζωή του ένα Low Bap δρομολόγιο.
Υπάρχουν φίλοι που δεν έχουν δώσει δραχμή,
ενώ εσύ πληρώνεις μάλλον εισιτήριο
υπάρχουνε κι αυτοί που δεν είχανε τιμή,
ποιο θα τους διάλεγες, για πες μου, εσύ μαρτύριο
υπάρχουν κι άλλοι όχι και τόσο κουρασμένοι
θυμίζουν μαθητές μέσα στην τάξη
μπροστά που κάθονται οι καλά οι διαβασμένοι
και πίσω αυτοί που είναι αλλού μα και οι εντάξει
Μου ‘παν στα δύσκολα πως ρώταγες για μένα
τότε γέλασα πολύ κι η ψυχή μου το χάρηκε
τους είπα να σε βρουν, όμως τα ίχνη σβησμένα
κάποιος τους είπε πως ο αλήτης χάθηκε
εγώ όμως ξέρω την επόμενη φορά
όταν θα ψάξω από πάνω απ’ τη σκηνή
σε μια γωνιά, στη τελευταία τη σειρά
πάω στοίχημα ξανά πως θα ‘σαι εκεί.

Ff.c...-"Δεκα Ποντους Τακουνι"



(Ρυθμοδαμαστης)
Εχεις ενα προβλημα σοβαρο, παντα θα το 'χεις και λεγεται ωραιοπαθεια
αν δεν πετυχει η βαφη στα μαλλια σου σε πιανει αγχος και εμπαθεια
εισαι απο αυτες που αξιζουν τοσο οσο το αυτοκινητο τους
με μια εξατμιση που κανει θορυβο να μην ακουν τον εαυτο τους
εισαι απο αυτες που εχουν προβλημα στη ψυχη, στη συνειδηση και στο μυαλο τους
που με ρουχα, παπουτσια και λεφτα ικανοποιουν για παντα το σαπιο εγω τους(εγω;)
το αντε γαμησου σε σενα ακουγεται σαν ευχη
στησε και κανα κ**ο μηπως και παρεις καμια προαγωγη
μα ο,τι κανεις να ξερεις οτι καποτε το βρισκεις μπροστα σου
ψευτικα οσα νομιζες δεδομενα, ψευτικα οσα νομιζες δικα σου
απο τη μιζερη δουλεια σου ως τη δηθεν μαγκια σου
απο τα χαμενα παιδικα ονειρα σου ως το χρωμα το ψευτικο στα μαλλια σου
Τωρα φτιαξου καλα, να σε παρουνε οι καμερες στα ελληναδικα
βρες καποιον ομοιο σου για συναισθηματικη ασφαλεια
πανικος αν σου σπασει κανα νυχι(ααα!) ή αν δεν πετυχει η ανταυγεια
το ναρκισσισμο σου προσκυνας με θρησκευτικη ευλαβεια(πως ειμαι;)
μονιμο προβλημα σου ποια θα ειναι η μοδα αυτη τη χρονια
τι χρωμα θα φορεθει(τι θα τα κανω τα περσινα;)
χα, ψαξε στα περιοδικα, ξερεις εκεινα τα γνωστα
που σου δειχνουν δεκα τροπους να τους σηκωσεις το κεφαλι σε λιγοτερο απο πεντε λεπτα

Δεκα ποντους τακουνι εναν οροφο πιο ψηλοι
πανω σε τραπεζια χορευεις Τσαλικη και Βανδη
καποιος ομως μου πε οτι τωρα αλλαξαν οι καιροι
ακομα πανω σε τραπεζια μα τωρα χορευεις R'n'B
Δεκα ποντους τακουνι εναν οροφο πιο ψηλοι
πανω σε τραπεζια χορευεις Τσαλικη και Βανδη
ποτα, τσιγαρα, μεθυσια μετα η γνωστη διαδρομη
σε καποιου μα**κα το κρεββατι θα σε βρει το αλλο πρωι

Δεσποινις σας παρακαλω, μη μιλατε βγαλτε το σκασμο
Μ' αριστα το δεκα σας βαθμολογω
μηδεν IQ, μηδεν μυαλο (x2)

(Dogmother)

Μες το club, εσυ οι φιλες σου κι εγω
Ωραια, νιωθω σαν το Νωε μες την Κιβωτο
Βαλε το κορμι σου να δουλεψει αφου δεν εχεις μυαλο
Και εκτος τουτου τολμω να πω
Μα, γιατι υπαρχεις, το μυαλο σου αποκομμα σταχτης
καμμενο δασος, οσο για την καρδια σου, αναποει τη σοδια της
σε χαιρεταει η ευτυχια εχοντας ανοιχτα τα δαχτυλα της
Αφεξης ο κοφτης μου στο δερμα της δικης σου πλατης
δεν φτανει που στην καρδια σου δεν βρηκα ιχνος αγαπης
σ' αρεσει τοσο να με μισεις που θες και σε αλλους το κολπο να μαθεις
σου απαγορευω να υπαρχεις, τωρα ξερω καλα γιατι με σενα δεν τα 'χεις
εισαι ενα απαισιο πλασμα στα πλαισια απαισιας στασης

Δεκα ποντους τακουνι εναν οροφο πιο ψηλοι
πανω σε τραπεζια χορευεις Τσαλικη και Βανδη
καποιος ομως μου πε οτι τωρα αλλαξαν οι καιροι
ακομα πανω σε τραπεζια μα τωρα χορευεις R'n'B
Δεκα ποντους τακουνι εναν οροφο πιο ψηλοι
πανω σε τραπεζια χορευεις Τσαλικη και Βανδη
ποτα, τσιγαρα, μεθυσια μετα η γνωστη διαδρομη
σε καποιου μα**κα το κρεββατι θα σε βρει το αλλο πρωι

Δεσποινις σας παρακαλω, μη μιλατε βγαλτε το σκασμο
Μ' αριστα το δεκα σας βαθμολογω
μηδεν IQ, μηδεν μυαλο (x2)

Αναποδα καπελα- Απο κει που αραζω..!


 Απο' κει που αράζω, είδα αλάνια να φλωρεύουνε
είδα παιδιά της σφαλιάρας να αρχοντεύουνε
είδα την κόλαση και μέσα της να καίγομαι
όμως με όσα είδα διδάχτηκα να μην ντρέπομαι.
Απο' κει που αράζω, είδα σπουδαίους να γκρεμίζονται
είδα για φράγκα πολλούς να ξεφτιλίζονται
είδα τυχάρπαστους να παίρνουν αέρα και να ψωνίζονται
ταλέντα αληθινά να χαραμίζονται.
Απο' κει που αράζω, έρχομαι, γνώση μεταβιβάζω
παρατηρώ ανθρώπους, μα στην θλίψη δεν τους μοιάζω
δεν κρύβω κανέναν άχρηστο άσσο δεν παραμυθιάζω
με την υποκρισία πια δεν τρομάζω.
Απο' κει που αράζω είδα τον κόσμο να γυρνά
είδα τζιμάνια, είδα δείχτες, είδα ρουφιάνους με πουλιά
είδα τυπάδες που έμφυτοι μέσα τους είχανε μπει πουστιά
δεν είδα δυστυχώς το ψέμα κάπου να σταματά.
Απο' κει που αράζω είδα πόσο εύκολα το χρήμα
αλλάζει τον άνθρωπο, ζωγραφίζει μία
ομορφιά εξωτερικά μία χλίδα
μα από μέσα ένα κρίμα και μία βαριά πικρία.
Απο' κει που αράζω είδα τα lyrics μου να γεμίζουν καρδιές
είδα τους ανθρώπους να κινούνται με ένα στρες
είδα, δήθεν σοφούς να μοιράζουν διδαχές
είδα σόματα ανοιχτά, μα δεν άκουσα κραυγές.
Απο' κει που αράζω, είδα γυναίκες το σταριλίκι
να κυνηγάνε σαν λύκοι, να γίνονται κρίκοι
στην αλυσίδα της φρίκης, μια αλυσίδα τροφική που ανήκεις
είτε θέλεις είτε όχι ζώντας στην Θεσσαλονίκη.

Βλέπω-Απο' κει που αράζω.
Δίνω-Απο' κει που αράζω.
Κρατάω-Απο' κει που αράζω.
Ζω-Απο' κει που αράζω.

Απο' κει που αράζω, πάντα κάι νέο ετοιμάζω
πάντα κολλημένος λέξεις στο ρυθμό να βάζω
διασκεδάζω, να διασκεδάζω τους αληθινούς
και να ταράζω πάντα με ήχους Θεσσαλονικιούς.
Απο' κει που αράζω είδα το μίσος το (?) με είδα να μισώ.
Με είδα να μπαίνω στον κύβο του μίσους και να φθονώ
είδα το κόμπλεξ να γεννάει το κακό
μα μ' είδα να βγαίνω από αυτόν τον κύβο γιατί δεν μπρούσα να ...
Απο' κει που αράζω είδα πουτάνες να χαλάνε φιλίες
είδα κυρίους και κυρίες και κυρίους-κυρίες.
Μέσα στην πόλη μου, 1ΟΟΟ με 1 ιστορίες
σε κάθε βήμα σου σε περιμένουν δοκιμασίες.
Απο' κει που αράζω είδα ψεύτικα το χέρι να δίνουν
ψεύτικα λόγια να σε τυλίγουν, ψεύτικα όλα να δείχνουν
μα είδα γνώση ανλαμεσα σ' αυτά τα αλαμπουρνέζικα
από ψεύτες που το χέρι δεν ξέρουνε να σφίγγουν!
Απο' κει που αράζω κάτι όλοι τους ζητάν και είναι, man
μόνιμα κολλημένοι τον δίπλα τους να φαν
κινούμαι καβατζωτά με lyrics που τα σπαν
ξέροντας καλά πως πάντα λίγοι μ' αγαπάν.
Απο' κει που αράζω είδα ψιψίνες να την βλέπουνε σκυλιά
περάσαν μέρες, μήνες μικρέ πιτσιρικά
από τότε που πέρασες και είδες την αλήθεια από κοντά
σε εβδομάδες λίγες θα αλλάξεις πάλι μυαλά!
Απο' κει που αράζω δαγκώνουνε χωρίς να' χουν σαγόνια
καποιοι που έπρεπε man δεν αλλάξαν με τα χρόνια
να' μαστε και πάλι μπροστά σας, ναι σαν τα χιόνια
επιδιώκουμε να δώσουμε στην πόλη λίγο χρώμα.
Απο' κει που αράζω εκπέμπω αλήθεια και ανατινάζω
μπροστά σου τον κόσμο που ευτυχώς δεν θαυμάζω
και όταν θες να αισθανθείς εικόνες μουσικής
βάλε ξανά την φωτογράφησης δρόμων με φίλτρο

Full face- Η μικρη αγαπη (solo Iratus)


Μια φορα κι εναν καιρο σ'ενα σπιτι κατοικουσε ενα κοριτσακι εφηβικης ηλικιας
παιδακι ομορφο σαν την αγαπη
Αγαπη τ'ονομα της ήταν Αγάπη
πάλι θα στο ξαναπώ μη ξεχασεις
Εκει ζουσε κι ο μαλακας
ο μαλακας πατερας της χηρος της νεκρης της μανας
χωρις λογο βαραγε την Αγαπη λες κι ειχε κατι με δαυτη
λες κι ειχε κατι παθει κι αυτος σαν παιδακι
τελος παντων
η Αγαπη δε μιλαγε, μολις μιλαγε ο πατερας τη βαραγε
δε σταματαγε μεχρι αιμα να δει
κι η Αγαπη παρεμενε σιωπηλη σ'ενα δωματιο 2x3
στου τοιχου τη γωνια με τα γονατα στα χερια να κρατα
να προσπαθει να μη μισησει τον ιδιο της το μπαμπα
μ'απ'αυτους που περιμενουμε να'ναι στο (...???)
καμια φορα ειναι ο,τι χειροτερο εχουμε για μας

Οι γειτονες ακουγαν τις φωνες
μα για καποιο λογο κανεις δεν εδινε σημασια σ'αυτες
Καποιοι λεγαν πως τον πατερα ξεραν
και δεν τα βαζανε μαζι του γιατι τον τρεμαν
ειχανε κι αυτοι εναν τετοιο λεει
ακομα δεν τους καταλαβαινω, μα δεν εχει σημασια εγω σε τι πιστευω
το γεγονος παραμενει: η Αγαπη υποφερει
κι ο μαλακας πατερας της ανενοχλητος καταστρεφει
Καπως ετσι η Αγαπη μεγαλωνε διαλυμενη
με μελανιες οποτε τολμουσε να πει μια λεξη
με μια πορτα κλειδωμενη
αναγκασμενη να μενει καπου που δε μπορουσε να προσφερει αυτα που θελει

Μια μερα κλασικη η αγαπη ειχε αρπαξει τοσο ξυλο που φοβοταν να φοβηθει

και παιρνει αγκαλια τον πατερα της κι εκεινος τη ρωταει
<τι?>
<μπαμπα ο,τι και να κανεις εγω σ'αγαπω πολυ>
κι ο μαλακας αντι να συγκινηθει
παιρνει την κορη του και την πεταει στο δρομο σα σκυλι
παει να χαθει και τοτε εκεινη τον αποχαιρεταει χαμογελαστη
ΓΙΑΤΙ Η ΑΓΑΠΗ ΣΥΓΧΩΡΕΙ!
κι απο τοτε γυρναει στους δρομους κ ψαχνει να βρει
καποιους τρελους που λενε πως την ψαχνουνε κι αυτοι
αλλοι λενε πως εχει χαθει, αλλοι λενε πως ειναι νεκρη
κι αλλοι πιστευουν πως εχει φυγει απ τη γη!
ναι μπορει! κι εχουν περασει κ 1000δες χρονια
αλλα πιστευω μα πιστευω πως η αγαπη κυκλοφορει καπου ακομα
μπορει να ναι σε δρομους η αναμεσα σε φιλους
εγω πρεπει να την ειδα μια μερα γραφοντας στιχους


 http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&NR=1&v=NUAoWzsTFCU

Full face- Οταν κατι το θελω πολυ..!


Iratus.
 

Όταν κάτι το θέλω πολύ γιατί πρέπει όπωςδίποτε να μου βγάζει τη ψυχή μέχρι να'ρθει?Κι απο το φόβο μου πως παίζει να μη κάτσει να χάνω ζωή στην αναμονή παρέα με λάθη γιατί,θα μου πεις πως έτσι λειτουργεί το σύστημα στη γη για να έχεις ότι ποθείς πρέπει πρώτα να συρθείς με την γλώσσα κολλημένη στο πάτωμα για να γευτείς μια γέυση που χειρότερη δεν παίζει να δεις ότι φοβηθείς να πολεμήσεις με καρδιά,πρέπει να περπατήσεις στη φωτιά και μόλις τελειώσουν αυτά τότε μόνο να μπορείς και εσύ να αισθανθείς καλά και δε μ'αρέσει γιατί φίλε έχω πονέσει και ακόμα δε ξέρω για πόσο η καρδιά θα αντέξει να βλέπει κάθε λέσι,χαζό μπροστά να πηγαίνει και εγώ που σκέφτομαι κάθε λέξη να ψάχνω θέση φιλαράκι μου καλό δε νιώθω στεναχωρημένος ίσως λίγο κουρασμένος μα δε μου'χει λείψει κάτι να νιώσω απογοητευμένος που δε μου στέρησα εγώ Ιράτους απο το κορυδαλλό
Tiny Jackal.
 

Κοιτάω μέσα από δύο μάτια βουρκωμένα που όλο κλαίνε λένε δίχως να τ'ακούς πάρα πολλά,κατάλαβε με αναρωτιούνται μήπως φταίνε για κάτι,και όταν αγαπάνε κάτι στο τέλος πάντα το καίνε.Και εγώ χαλιέμαι φορές πολλές μέρες πολλές στιγμές ράκος γίνομαι στον εαυτό μου κλείνομαι απ'τις ενοχές μήπως και δε προσπάθησα με πάθος,μήπως έχω κάνει λάθος?Και αυτός ο κόμπος στο στομάχι μετατρέπετε σε βράχος,ο ήλιος ανατέλει και εγώ πάλι εδώ μονάχος σα τον ήλιο που δε περιμένει ποτέ κάποιος,λες να είμαστε ίδιοι κατά βάθος?Τι άλλο να φταίει ?Τι άλλο είναι που δε καταλαβαίνω,με έχω πιάσει να μοχθώ να μπορώ να επιμένω για κάτι που αγαπώ και το θέλω στη ζωή μου,μέχρι να το κερδίσω πάντα βγαίνει η ψυχή μου και απορώ αν είναι κάποιος που απλά παίζει μαζί μου,αν είναι κάποιος που απλά έχει βίτσιο την αντοχή μου,να τεντώνει και να τη κάνω να ματώνει και τη βρίσκει όσο βλέπει ότι και άλλο με πορώνει για κάτι που το θέλω τόσο όσο και αν χρειαστεί παλεύω να το κατορθώσω,και αν κάτι δε καταφέρω να'χω στη ζωή μου μάλλον σίγουρα θα είναι επιλογή μου
Noizy!!


Και θα'ταν άσκοπο να έψαχνα ένα νόημα ιδανικό,παράλογο να αναζητώ το τέλειο βαδίζοντας στο άγνωστο σα να μετρώ το άπειρο η να προσπαθώ να ισσοροπίσω στο κενό.Μα όταν κάτι το θέλω πολύ έχω μάθει να κάνω υπομονή,να περιμένω να συμβεί είναι αυτό που λέμε όλο το σύμπαν συνομοτεί αρκεί να το θες πολύ παράλληλα τα εμπόδια σε κάνουν να τα βλέπεις όλα ανάποδα,για πόσο αντέχεις?Όσες φορές και αν πέσεις κοντά στις πιθανότητες να παίξεις..Ουδέτερος να μείνεις να σταθείς στις αντιθέσεις είναι τα θέλω παγίδα και θα πονέσεις.Και έχω μάθει να αναζητώ να θέλω να μπορώ να επιθυμώ όσα δε χάνονται με το καιρό κάθε τι που'χει αξία συναισθηματική,οι άνθρωποι που αισθάνονται αφού όλα τα άλλα χάνονται κι είναι σαν όνειρο που έχω δει και έχω ζήσει το ν'αγαπάς και να σε έχουν αγαπήσει και όσο η ζωή παίρνει μορφή ενός αυτόχειρα για πες μου εσύ φίλε πιστεύεις στα όνειρα?

Full face-1000 Προβληματα...


Iratus
Χιλια προβληματα παιζουν μαγκα τριγυρω

και εγω βριζω ακαταπαυστα καθε τι που δεν αγγιζω

να τα ακουμπησω δεν παιζει η σιχαμαρα που νιωθω για ολα αυτα

με κανει να ανακατευομαι κανονικα

Δεν μιλαω για τη φτωχεια τη πεινα τα παιδακια εκεινα

που στον ηλιο μοιρα δεν εχουνε σκυλα μιλαω για σενα

που σ'ειδα να αγοραζεις στο παιδι σου κασετινα απο πλατινα

και γουνα για παρτη σου τον ιδιο μηνα

Και εγω δεν εχω προβλημα με τα λεφτα σου (με την) καμια

απλα τετοια σπαταλη μου προκαλει αηδια

οταν εν ετη 2010 αυτα που εσυ χαλασες με ευκολια

αλλοι δεν μπορουν να τα φανταστουνε κυρια

Δεν ειναι οτι δε νιωθω σιχαμαρα που καποια παιδακια 

ζητιανευουνε στα φαναρια τσιγαρα βλακα

απλως δεν ετυχε με ενα τετοιο να ζησω ωστε γιαυτο να μιλησω

με μια καποια στανταρακια αλφα

με καταλαβες μαλακα? αν δεν το ζησω δεν το γραφω κατω

κι αν προβλημα ειναι κι αυτο σημειωσε αλλο ενα πανω

χιλιαενα μα τερμα δεν μου περισσευουνε μπαρες πισω στο θεμα

δε μιλαω περαιτερω για σενα

Στα σχολεια δεν μαθαινουνε στα παιδια πως να ζουν εξω

τους το υπαγορευον και απαιτουν να το ξερουν απ'εξω

Αυτο ειναι προβλημα το ξερεις και το ξερω

γιαυτο καταστρεφω οποιον μαλακα το χει δεδομενο

Μυαλο ξυραφι δε θα πρεπε να μενει στο ραφι 

κι ομως παιδια σερβιρουν καφε η γινονται μπατσοι

Ειναι αναγκη να πεις κατι δε μπορεις κι ας ειναι απατη

απο καπου πρεπει να πληρωθεις δεν υπαρχει αγαπη...

1000 προβληματα οπου τα 995 εχουνε πηγη τα χρηματα

τα αλλα 5 γιατι προσεχεις μονο τα πατηματα μου οταν φτυνω 

και οχι τα μηνυματα που δινω


Ρεφρέν

Χίλια προβληματα παιζουν μαγκα τριγυρω

Κι εσυ δεν πιανεις τα μηνυματα που δινω

Τα μηνυματα που θελω να σου στειλω πως

Χιλια προβληματα παιζουν μαγκα τριγυρω

(x2)


Tiny Jackal

Χίλια προβλήματα παίζουνε φιλαράκι μου καλό

Κι αναζητώ έναν τρόπο σωστό σ’ αυτά ν’ αναφερθώ

Πώς να στο πω, βλέπω κενό σε όποια μάτια κι αν κοιτώ

Κι ανακαλύπτω πως με λίγους μονό μπορώ να τα πω

Θες να σου πω πόσοι με νιώσαν, προς τα που ακροβατώ;

Ούτε εκατό κι αυτό υπεύθυνα μπορώ να στ’ ορκιστώ

Κι είναι κουτό να παριστάνω πως εγώ είμαι στη μέση

Πως για όλα έχω λύσεις κι είμαι σε γαμάτη θέση

Εγώ ραψωδός δεν έγινα για να σου πω ποιος είσαι

Πως πρέπει να κινείσαι, πότε να προσποιείσαι

Του καθ’ ενός μας η ζωή είναι μια άλλη εξίσωση

Απλά θέλω να βλέπω τα μυαλά σε εγρήγορση

Κι οφείλω να ‘μαι αληθινός απέναντι σε σένα

Όταν μιλάω σε σένα είναι σαν να μιλάω σε μένα

Όταν μιλάω σε μένα δεν χωράει κανένα ψέμα, σίγουρα κανένα ψέμα

Χίλια προβλήματα λοιπόν υπάρχουνε αληθινά

Και όσοι με μισούν δεν είναι ούτε ένα απ’ αυτά

Θα συμφωνήσω πως πολλά είναι τα οικονομικά

Κάποια υπαρξιακά και κάποια πιο κοινωνικά

Μπορεί κάποια να σ’ ενδιαφέρουν κάποια να είναι περιττά

Μα θα χαρώ πραγματικά αν δεν έχεις ουτ’ ένα απ’ αυτά

Εγώ μιλάω ειλικρινά σου είπα πάντα από καρδιά

Και το μόνο που θέλω είναι να ‘χεις μάτια ανοιχτά...!;)

Τρίτη, 21 Αυγούστου 2012

Ραψωδος φιλολογος- Θανατοποινητης


Φυλακισμένος επ΄ αόριστον στο ίδιο κελί
23 χρόνια τώρα δίχως να περιμένει την χάρη
Από κάποιον ευαίσθητο δικαστή
Δεν ευελπιστούσε να ξαναδεί ήλιο ούτε φεγγάρι.
Περίμενε απλά να εκτελεστεί η ποινή
Χωρίς να περιμένει τίποτα πλέον από κανέναν.
Κανένα επισκεπτήριο πλέον δεν τον συγκινεί.
Όλα τα γνωστά του πρόσωπα του φαντάζουνε ξένα
Δεν είχε ενδιαφέροντα, χόμπι και ασχολίες.
Μ’ άλλους φυλακισμένους δεν είχε ποτέ φιλίες.
Καθόταν και περίμενε τον χρόνο να περάσει,
Μέχρι να εκτελεστεί και η ψυχή του να ησυχάσει.
Ώσπου μια μέρα μέσα στο κρύο κελί του
Ανακάλυψε κάτι που άλλαξε την ζωή του.
Κάτω από το μουχλιασμένο τσιμέντο σε μια γωνία
Βρήκε μια άσπρη μισοφαγωμένη κιμωλία.
Κι’ άρχισε να γράφει στίχους στου κελιού του,
Στίχους με μόνους ήχους τα βήματα των φυλάκων στην απομόνωση
Κάνοντας με μανία κάθε σκέψη ραψωδία,
Μέσα σε μπουντρούμια κρύα να είναι η μόνη του εκτόνωση.
Και γράφοντας τους στίχους του ο καιρός περνούσε
Έπαιρνε την κιμωλία αγκαλιά και της μιλούσε,
Παραληρούσε νόμιζε ότι του απαντούσε.
Να μην τελειώσει πριν πεθάνει την παρακαλούσε
Και τότε ορκίστηκε το σώμα του
Πως θα’ ταν το μόνο που θα τους επέτρεπε να περιορίσουν
Στην ηλεκτρική καρέκλα ώσπου να ναι καθιστός,
Μα το πνεύμα του θα ήταν ζωντανό κι’ αφού τον ψήσουν.
Κι’ όσο η μέρα της καταδίκης πλησίαζε,
Η φήμη ότι θα επέστρεφε οργίαζε
Οι πιο πολλοί δεν την παίρναν στα σοβαρά,
Μα τα πρόσωπά τους τα λαμπρά κάτι άγνωστο επισκίαζε.

Λίγες μέρες μετά από τους στίχους

Δεν είχε μείνει κενό σημείο πάνω στους τοίχους
Είχε γράψει στο πάτωμα, το ταβάνι τα κάγκελα
Με λόγια ψυχασθενικά, επιθετικά, παράλογα
Η κιμωλία του είχε σχεδόν τελειώσει,
Από την αϋπνία τα μάτια του είχαν θολώσει
Ήθελε μόνο το μυαλό του να κρατήσει ανόθευτο
Μέχρι την ημέρα που θα ερχόταν το αναπόφευκτο
Κι’ αυτή η μέρα ξημέρωσε εν τέλει,
Για τελευταίο γεύμα τον ρωτήσανε τι θέλει
Τους κοίταξε ατάραχος κι είπε τα παρακάτω
«Δεν θέλω γεύμα, μόνο να τελειώσω αυτό που γράφω»
Κι αφού το έκανε λούφαξε στη γωνία,
Εκεί που είχε πρωτογνωρίσει την κιμωλία
Και μέσα στους λυγμούς του ψιθύριζε συλλαβές
«Δεν θα σ’ αφήσω μόνη σου αγάπη μου μην κλαίς»
Την έκλεισε προσεκτικά μέσα στο χέρι του
Κι αφού σκούπισε όλα τα δάκρυά του
Κοίταξε για τελευταία φορά το κελί-τεφτέρι του
Κι έπειτα έφυγε για πάντα μακριά του.
Οι φύλακες τον πήρανε από την πτέρυγα,
Περπάταγε κι’ νιωθε τα πόδια του τόσο γέρικα.
Ο αέρας γύρω του μύριζε νέκρα,
Μέχρι που έφτασαν στο δωμάτιο με την καρέκλα
Τον βάλαν να καθίσει του φόρεσαν χειροπέδες,
Ξεχωριστά στους δυο καρπούς και στις δυο φτέρνες.
Έφεραν έναν ρασοφορεμένο και τον διάβασε,
Μ’ αυτός χαμένος μέσα στις σκέψεις του δεν τον άκουσε.
Δεν κατάλαβε κανένας ότι έκλαιγε πνιχτά,
Κράτησε την κιμωλία στο χέρι του πιο σφιχτά.
Κοίταξε τριγύρω του για μια τελευταία φορά και ψιθύρισε στην κιμωλία
«Μην φοβάσαι πια»

Την άλλη μέρα στείλανε καθαριστές,

Να καθαρίσουνε το κελί από τις βρωμιές εκείνου του τρελού που όλο λέρωνε τους τοίχους.
Μα όσοι επιχείρησαν να μπουν μέσα ακούγαν ήχους,
Παράξενες κραυγές χωρίς καμία σημασία
Και μετά από λίγο στίχους με ομοιοκαταληξία.
Όποιον έκλειναν στο κελί πάντοτε έβγαινε τρελός
Τραγουδώντας ρίμες ακατανόητες συνεχώς.
Κάποιοι φυλακόβιοι μπήκαν μόνοι τους στο κελί
Για στοίχημα λίγα τσιγάρα και βγήκαν έξω νεκροί.
Κάποιος άλλος μπήκε να βιάσει ένα καινούριο τρόφιμο
Κι αμέσως βγήκε έξω ουρλιάζοντας
«ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ»
Στους φύλακες που τίποτα δεν έκανε αίσθηση,
Μετά από λίγες μέρες όλοι δήλωσαν παραίτηση.
Οι φυλακισμένοι οργανώθηκαν κάναν εξέγερση,
Κανένας να μην ξαναμπεί εκεί χωρίς εξαίρεση
Ο διευθυντής των φυλακών δεν είχε άλλη επιλογή
Και διέταξε ολόκληρη η πτέρυγα να εκκενωθεί.
Σφραγίσαν το κελί και καταστρέψαν το κλειδί,
Ώστε ποτέ ξανά κανένας να μην μπορέσει να μπει
Οι στίχοι του τρελού φυλακισμένου γίνανε θρύλοι,
Τους ξέραν όλοι μέσα στην φυλακή εχθροί και φίλοι.
Όσοι εκτίσαν την ποινή τους και λύθηκαν τα δεσμά τους,
Γύρισαν και είπαν την ιστορία στην γειτονιά τους.
Και από στόμα σε στόμα ο θρύλος διαδόθηκε
Κι έτσι έτυχε να τον ακούσω και εγώ.
Και στο μυαλό μου μια τρελή ιδέα μου καρφώθηκε,
Πως είχα κάτι κοινό μ’ αυτό τον τρελό
Κι είπα να γράψω ένα τραγούδι στην υγειά του
Μα πως τον λένε πρώτα ήθελα να βρω.
Πήγα στην φυλακή και ρώτησα το όνομά του.
Μου είπαν τον λέγανε Φιλόλογο Ραψωδό…......

Ραψωδος φιλολογος- Θεος για μια μερα!


Αν μπορούσα για μια μέρα να γινόμουνα θεός
ότι ήθελα να γίνετε χωρίς γιατί και πως
θα έφτιαχνα τον κόσμο από την αρχή κάπως αλλιώς
όπως στα ματια μου φαντάζει ιδανικός ο ναι
για αρχή τα κλασικά θα εξάλειφα τους πολέμους
και θα έκανα παντού τους ανθρώπους αγαπημένους
στέγη νερό φαγητό να μην βλέπω πεινασμένους
και θα μοίραζα σε όλο τον κόσμο την γεύση του μένους
να πάρουνε μια τζούρα από την μουσική που γουστάρω
και θα κάπνιζα με τον Γκουρμενταλα ένα τσιγάρο
και να του 'λεγα ρε μάγκα άμα ψήνεσαι κι εσύ κανονίζουμε να επανενωθούν οι FFC
επομενη δουλειά θα έβαζα δυναμίτη στους κώλους όλον όσον καταστρέφουν τον πλανήτη
με ζώα και με βλάστηση θα τίγκαρα την γη
και θα άφηνα μέσα στο πράσινο το γκρίζο να χαθεί
τον κάθε βλάκα Αρειο λευκό που μου τα πρήζει
σε χωράφια μαύρων θα 'στελνα να τους μαζεύει ρύζι
και με κίτρινο αστέρι στη Γερμανία να ζει
να ρθει μετά να μου μιλήσει για Ναζί
στην κοπέλα που ισχυρίζεται πως μ' αγαπαει
θα δίνα για λίγο την καρδια μου να δει πως χτυπάει
και όταν έβλεπε πως όταν σε πληγώνουνε πονάει
θα τις ζήταγα να σταματήσει να μου την γαμάει
κι έπειτα από όλα αυτά για να μου φύγει η τσατίλα
θα ανεστενα έστω και για μια μέρα τον J Dilla
και θα του λέγα να φτιάξει κιάλα ντόνατς
να γουστάρουμε κι απ' την ντροπή μας οι mcs να μην ξαναραπαρουμε
μετά θα έβρισκα λεφτά κάνα τόνο
και θα δίνα στον Zoltan να κάνει το Fest όλο τον χρόνο
κι έπειτα για να βγάζουμε τα γούστα μας αβέρτα
θα 'κανα με τον Κριτή να 'χαμε γεννηθεί αδέρφια
θα του 'φτιαχνα το πιο γαμάτο studio να 'ναι μάγκας
το αξίζει ο καλύτερος beatmaker της Ελλάδας να κάναμε την γκαύλα μας
να βγάζαμε και χρήμα όχι όπως τώρα που την παλεύουμε τσίμα τσίμα
θα έκανα αυτό που έχω πάντοτε στο νου μου
και θα πήγαινα στον ουρανό να δω τον παππου μου
για μια τελευταία φορα να τον σφίξω στην αγκαλιά μου
να του πω ποσο μου λύπει και πως είναι στην καρδια μου
θα έλεγα στον κάθε πιτσιρίκο να την ψάξει
και θα έδινα σ' όλο τον κόσμο ρεπό για να αράξει
και σε κάθε γκραφιτα το σινικό τοίχος να βάψει
θα ήταν τόσα πολλά που δεν θα προλάβαινα
και θα ξημέρωνα που δεν θα τα κατάφερνα
μα δεν γαμιέται αφού δεν πρόκειται να γίνει μένω άνθρωπος
και περνώ στις πλατες μου την ευθύνη...

Ραψωδος φιλολογος- Καλημερα!

Αν η μερα σου ξεκινησε στραβα, μη ψαρωσεις,
εχεις 24 ωρες να την ισιωσεις (ναι, ναι)..
Αν ειδες εφιαλτη που σε ξενερωσε,
αραξε ρε μαγκα μπορα ητανε και περασε..
Αν παλι ειδες ονειρο γαματο,
κατι που σου αρεσε και δεν γουσταρες να ξυπνησεις,
χαλαρωσε και μην το βαζεις κατω,
σηκωθηκες και να η ευκαιρια να το πραγματοποιησεις!

Η ζωη ειναι πουτανα τι να κανουμε?
Προσπαθησα να την αλλαξω ρε φιλε μα τζαμπα κοπος.
Τι να γινει? Να πεσουμε να πεθανουμε?
Εγω προτιμω να τη γαμησω πρωτος, αναποδιες.. τρικλοποδιες....
μερικες φορες ειναι να μη σε θελει,
μα οτι και αν λες παιρνω στροφες,
στη τελικη δεν ειναι στο δικο της χερι..
Εισαι γαματος, μα κ αν δεν εισαι πιστεψε το κατα βαθος
και αυτο ψηλε δεν ειναι λαθος, ειναι κρατος,
εν κρατη, ενα μικρο κομματι, που σου λεει τη ζωη ζησε με παθος..

Να σου το πω αλλιως, να μην σε πουν και ψωναρα,
γι αυτο φιλαρα πιασε ενα πακετο τσιγαρα,
γλυκια σαν μελι, λιγη μπυριτσα απο το βαρελι,
γιατι κερναω αποψε εγω και ας μην με λενε πετρελη.
Και στο προκειμενο, ειναι μειζονος σημασιας,
τα παντα κολλητε ειναι θεμα ψυχολογιας.
Να νιωθεις με τη παρτυ σου καλα,
να γουσταρεις το ποιος εισαι και να μην το βλεπεις συγκριτικα..

Καθενας εχει το ατου του, αλλος φραγκα, αλλος style, αλλος κοιλιακους
και ο ΡοΦι το νου του και ως εκ τουτου,
δε πα να βγαζουν ολοι χολη,
ζηλευουν τοσο που δεν τους κανει πια κουκου.
Μαθημα δευτερο, μαθε να ακους συμβουλες
και να κρατας οποιες σου φαινονται
μα αν εσυ νιωθεις okay, ασε καθε βλακα να λεει,
η ζωη δεν θελει pause αλλα play..
Π.χ. εμενα, μου λενε να αφησω το Rap,
να γραψω ποιηση και αλλα οτι κ οτι,
δεν εχω flow μου λενε, ουτε φωνη,
okay ρε μαγκα ακου Method Man και Pavarotti..

Καταλαβαινεις? Να σαι περηφανος για οτι εισαι,
οτι και αν εισαι, ειναι καμαρι σου και μαγκια σου
και αμα δεν μοιαζεις μ αυτους τους γαμημενους αστους,
να χαιρεσαι γιατι αυτη ειναι η ομορφια σου..

Εγω πιστευω δεν υπαρχει κατι ασχημο, μονο κλισε που διαφορες δεν επιτρεπουν,
εγω πιστευω υπαρχει μονο ομορφια και ματια που δεν εχουν μαθει να τη βλεπουν..
Γι αυτο τα λογια που μου λενε δε μ αγγιζουνε,
μα αμα σ αγγιζουν τα δικα μου παω πασο
και αν μια φορα δεν με γουσταρουνε και με βριζουνε,
δεκα τους βλεπω και μου ρχετε να ξερασω..

Και για να κλεισω, βημα δεν το κουνω προς τα πισω,
μολις ξημερωσε και χω μια μερα ακομα για να ζησω
και να ζησεις και αν ειχες μεχρι τωρα αντιρησεις,
Καλημερα, εφτασε η ωρα να αναθεωρησεις..

Αν η μερα σου ξεκινησε στραβα, μη ψαρωσεις,
εχεις 24 ωρες να την ισιωσεις (ναι, ναι)..
Αν ειδες εφιαλτη που σε ξενερωσε,
αραξε ρε μαγκα μπορα ητανε και περασε..
Αν παλι ειδες ονειρο γαματο,
κατι που σου αρεσε και δεν γουσταρες να ξυπνησεις,
χαλαρωσε και μην το βαζεις κατω,
σηκωθηκες και να η ευκαιρια να το πραγματοποιησεις...!;)